EYLÜL BAŞAK;
Gözlerimi zil sesiyle araladığımda etrafa bakındım. Odamdaydım. Ben salonda yatmamış mıydım? Kapı tekrar çaldığında yattığım yerden kalkıp Pamir'e baktım. Yattığı yer boştu. Yatağını da toplamıştı. Gitmiş miydi? Bana haber vermeden? Kapı tekrar çaldığında hayal kırıklığıyla kalkıp kapıya ilerledim. Kim olduğuna bakmadan asık suratımla açtım.
"Günaydın uykucu. Anahtarı yerine koymamışsın o yüzden uyandırmak zorunda kaldım. Uykunu iyi aldın mı?" Pamir elindeki poşetlerle mutfağa doğru ilerlerken peşinden şaşkınca bakıyordum. Gitmemişti. Gülümsememi gizlemeye çalışarak peşinden gittim.
"Sen gitmemiş miydin?" "Beni burada istediğini zannediyordum? Yanılıyor muyum? Gidebilirim hemen?" "Yok, hayır! Ben seni göremeyince gittin zannettim. Yatağını da toplayınca-" gülerek yanağımı
