EYLÜL BAŞAK;
Kapıdaki korumanın yardımıyla evden kaçtığımda nereye gideceğimi bilmeden koşuyordum. Hava kararmak üzereydi ve ben nereye gittiğimi bilmiyordum. Ne yapacağımı da bilmiyordum. Hava kararıpta yorgunlukla kendimi bir yere attığımda etrafta insanlığa dair hiçbir belirti yoktu. Yorgunlukla gözlerimi kapatıp burada beni vahşi hayvanların yemesini diledim. Ardından İstanbul'da en vahşi hayvanın köpekler olduğunu hatırlayınca tekrar kapattım. Burada ne yapacaktım? Hava esiyordu. Üzerimde hırka sırtımda çantam vardı. İçindeyse Paris'te harcamaya vakit bulamadığım param. Bu beni kısa bir süre idare ederdi. O zamana kadar kendime kalacak bir yer bulmam gerekti. En önemlisi kaldığım yere verebileceğim paraya ihtiyacım vardı. Şimdiden kafam karışırken ağlamamak için kendimi zor tuttum. B
