EYLÜL BAŞAK;
Kapının zilinin çalmasıyla gözlerimi araladığımda Pamir'in sesini duydum. Ümit'i rahatsız etmeden kalkıp aşağı indim. Bahar abla ve Gökay abi ne olduğunu anlatırken ben merdivenlerden inmeye başladım. Pamir etrafa bakarken beni gördüğünde koşarak merdivenleri tırmandı. Merdivenlerin yarısında beni yakalayıp sarıldığında kollarımı ona sardım. "İyisin." soru sormuyordu. Durum değerlendirmesi yapıyordu. "Seni çok merak ettim." kafamı huzurla göğsüne yasladım. "Teşekkür ederim." ağlamaya başladım.
Göğsünde ağlarken beni merdivene oturttuğunda yanıma oturup ağlamama izin verdi. Kollarının arasında ağlarken yalnızca bana sarıldı. Birkaç dakika sonra "Hadi bakalım sus artık. Çok ağladın. Yazık o gözlerine." uzaklaşıp yüzümü ellerinin arasına aldı. Gözlerimin içine baktı. Gülümsedi
