PAMİR;
Bahçede annemin kucağında yatarken Eylül'ü düşünüyordum. Geçen gün dediği şeyi. Ona güvenmediğimi söylüyordu. Ona güveniyordum, ben sadece kendimi hazır hissetmiyordum. Can ve Caner'i sevmeme nedenim halamla birlikte anneme yaptıkları kötülüklerdi. Neden yaptıklarını sorarsa verecek cevabım yıllardır hatırlamak istemediğim bir konuydu ama ne yazık ki sürekli bir şekilde karşıma çıkıyordu. Unutmama bile izin vermiyorlardı.
Ben buna dalmışken birden bire bizimkilerin bahçeye girmesiyle doğruldum. Ellerinde taş makinesi vardı. "Bu ne?" "Asker tıraşı yapacağız. Yarın gidiyorsun lan!" bir de bu vardı. Yarın teslim olacaktım. Annem yine ağlamaya başladığında sarıldım. "Yapma böyle annem." gözlerini sildi. "Akşam yapın. Baban da gelsin." kafa salladım. "Sen nasıl istersen." kollarımı do
