Kapının önünde yankılanan ikinci silah sesi, ilkinden daha yakındı. Ahşap tavanın tozları yere dökülürken, odadaki herkes içgüdüsel olarak yerini değiştirdi. Adam—artık amcam olduğunu bildiğim o soğuk yüz—masanın arkasından kalktı, çocuk ise hızla kapının yanındaki gölgeye kaydı. Lara ise bir an bana baktı, sonra hemen yanımda çömeldi.
Dışarıdan ayak sesleri geliyordu, ama bunlar organize ve hızlıydı. Gelenlerin kim olduğunu anlamak zordu; adımlar öylesine ağır değildi, bu yüzden amcamın adamları değillerdi. Fakat öylesine hafif de değillerdi, bu yüzden de sıradan kasaba halkı olamazlardı. Bu, üçüncü bir gücün sahaya indiğinin kanıtıydı.
Amcam cebinden küçük bir tabanca çıkarırken bana döndü. “Kuzey, eğer bu gelenleri biz durduramazsak, hepimiz aynı toprak altında kalırız. Seçim hakkın y
