Şevket beni takip edin dercesine el işareti yaptı. Biz de onu takip ettik. 10 dakika kadar sonra bizim evin bir tık uzağında kalan sokakta durduk. Bir kız vardı arkası dönüktü. Umut dolu gözlerle şevkete baktım, yüreğimdeki heyecanı durduramıyordum. O olmasını istiyordum. Şaka olmasın, rüya olmasın, bana gelmiş olmasını istiyordum. Şevket evet dercesine kafasını salladı. O an içim kıpır kıpır olmuştu, kalbimde kelebekler değil, su aygırları tepiniyordu.
Kıza doğru yaklaştım, hafifçe öksürdüm ve omuzuna dokundum. Bana doğru döndü. Bu da İzem'e benzemiyordu. Yüz hatları, saçları, gözleri, dudakları asla İzem'e benzemiyordu.
"Buyrun?"
Dedi garipsemiş bir tavırla. Şevket'e baktım, hayır anlamında kaşını kaldırdı. Hay yapacağın işe Şevket. Nasıl kıvıracağım şimdi? Çok utanç verici.
"Yok bi
