Yanıma geldiğinde Elif'in dürtmesiyle davar gibi bakmayı kestim. Gülümsedim.
"İzem ben"
Dedi ve bana elini uzattı. Bana bilmediğim şeyler söyle İzem hanımefendisi
"Biliyorum. Gizem değil İzem, İ ile."
Dedim kendimden emin bir şekilde. Güldü, ben de güldüm. Gerçekte daha güzel gülüyormuş. Şevket'e baktım, gitmeleri için kaş göz işareti yaptım. Hâlâ bakıyordu, davar gibi bakan ben değilim o bence.
"Bu arada çok teşekkür ederim yardımınız için Şevket Bey."
Şevket'e bey mi demişti? işte bu kesinlikle olası bir şey değildi.
"Bey mi? Bey gibi bir tip var mı sence bende bacım"
Güldüm. Bazen Şevket ile kafamız aynı çalışıyor. En azından ne olduğunu biliyordu.
"Bacım yerine hanımefendi demediğine göre evet öyle bir tip yok kusura bakma."
Dedi. Ovvv, bu iyiydi. Bu kız cidden müthişti.
"Kı
