Deniz yanımıza genç esmer gözlerinin içi gülen çok güzel bir kadınla birlikte geldi. Bana elini uzatan Deniz "merhaba Zeynep, burada olduğun için sevinmeli miyim yoksa ne oldu diye endişelenmeli miyim?" Diye sordu.
"Merhaba Deniz, çok şükür merak edecek bir şey kalmadı" dedim onun elini sıkarken. Ben Deniz'e neler olduğunu anlatırken, Uğur yanımda sessizce bizim konuşmamızın bitmesini bekledi...
Deniz'e görüşürüz dedikten sora yanından ayrıldık. Hastanenin otoparkına geldiğimizde, Uğur arabanın yolcu kapısını açtı benim için ama ben arabayı es geçtim ve hastanenin çıkışına doğru yürüdüm. Ona kızgındım ama her adımımda içimde çiçekler açtı, meğer yürümeyi ne kadar özlemişim, biz insanlar gerçekten garip yaratıklarız bir şeylerin değerini kaybetmeden anlamıyoruz...
İçimde fırtınalar kop
