Gözlerimi kırpıştırarak şaşkınca ona baktım, o sakinleşmek ister gibi derin nefesler alıp verdi ve elini sık kumral saçlarının arasından kaydırdı.
"Ben en iyisi odama gideyim, yoksa bu işin sonu iyi olmayacak" diye homurdandı ve bir yatak odasının kapısına, bir bana baktı. Aramıza açtığı o bir adımlık mesafeyi geri kapattı ve beni belimden tutarak kendine çekti. "Ama gitmeden önce bunu yapmam lazım" derken, başını eğdi ve dudaklarıma küçük ama tutkulu bir öpücük kondurdu.
Öpüşmeyi kısa kesti ama dudaklarımdan uzaklaşmadı. "Ama eğer sen gitme kal Uğur'um dersen de seni hiç üzmem." Deyip sırıttı, "ya Uğur," dedim ona nazlı edalı bir sesle. "Vallahi bak seni hiç üzmem, bir köşede kedi gibi kıvrılır yatarım seni hiç rahatsız etmem" diye ısrar etti.
Onun tutuşundan kendimi kurtardım ve "iyi
