Bazı durumlar vardır. Her zaman insanı ikilemde bırakır ve kendini sorgulatır. Sanki bir yerde bir hata vardır ve kimse bunu fark etmiyordur ama işte o his insanın yakasından asla düşmez. Yaşananlar yaşanacakların fragmanı gibi gözler önüne serilirken hayat her zaman güler yüzlü davranmaz. Kimileri için çok daha vahşi yönlerini sergiler. Böyle zamanlarda vahşeti gören gözlerin akılından tek bir şey geçer.
‘Acaba tanrı bizi unuttu mu?’
Oysa tanrı unutmaz. Sadece izler ve yarattığı insanların vahşetine sabreder. İnançlı insanlar için var olan cennet ve cehennem de onları cezalandırır ve mükafatlandırır. Değişik bir yapıdır insan; vicdan denen olgudan uzaklaştı mı işte o zaman korkma gereklidir. Çünkü vicdanını susturan onu öldüren herkes yok etmeye meyilli ölüm makinasıdır.
