-Şeyda
Banyo kapısının arkasına oturmuş hıçkıra hıçkıra ağlarken, acılar içinde konuşuyordum Alican'la. Canım o kadar yanıyordu ki, artık fazlasıyla dolmuştum ve böyle devam edemeyecektim. Nefes alamıyordum, boğuluyordum... Miraç'ın haksız yere canını yakmak beni mahvediyordu! Benden vazgeçtiğini söylemesi beni mahvediyordu! Daha fazla dayanacak gücüm kalmamıştı ve neredeyse bir saate yakındır telefonda Alican'la konuşuyordum çünkü artık başka kimsem yoktu...
" Ben o geceyi unutamıyorum... Ne yapsam silemiyorum hafızamdan! Üstelik henüz onu atlatamamışken birde öyle bir insanın çocuğu varmış içimde! O gün o kadar sancı çektim ki! Karnım o kadar ağrıdı ki! Ben Cabir'i yenemiyorum... Ne düşlerimde, ne de şuan! Nefes alamıyorum artık! Çok kez denedim ölmeyi ama beceremedim! Hiçbir izim geç
