Sabahın erken saatinde, gece yağan yağmurun soğuğu henüz dinmemiş sokaklarda avareyim yine. Bırakamadığım sigaram her zaman refakatçim. Günah işleyecek kadar bağlıyım ona, ne yazık... Sararmış tırnaklarım, yediğim için hasarlı ama hiç olmadığı kadar güzel ellerim. Yine uyuyamadığım bir gecenin kızarıklığı var gözlerimde. Hafifçe titriyorum, kederden mi soğuktan mı bilmem. Sahi nereye bu adımlarım, nereye giderim bu saatte? İşim yok, okulum yok, gücüm yok... Sokaklarda da yalnız kuşlar var, arada birbiriyle konuşarak ses çıkarıyor. Üstümdeki pijamam, kafamdaki kırmızı berem ve rasgele giydiğim montumla pespaye bir kadınım. Kimse olmadığı için mutluyum, arada geçip giden arabalardan rahatsız oluyorum sadece. Hiçbir zaman insanları sevmedim zaten. Düşüncelerin esareti yine almış baş

