Tarık uçar gibi yolları tüketirken arada bir alnını yoklayan ince sızı ile basit şeyler zihninde canlandıkça yarına dair umutları arttı.
Biliyordu, Rabbi bir kapı aralamıştı. Şimdi elinden geleni yapıp o kapıya layık olmaya çalışacaktı.
Öğlen üstü eve ulaştığında hala anahtarı cebinde olan eve bir suçlu gibi girdi.
O gece yaptıkları için duvarlardan bile utanıyordu. Evdeki yoğun deterjan kokusu sanki acıları örtmeyi ister gibiydi.
Birinci katın banyosunda kısa bir duş alıp üzerini getirdiği çantadan değiştirdi. Yalıya taşınmayı falan düşünmüyordu. Esma izin verdiği sürece yeri bu ev olacaktı.
Camdan aşağı bakıp Kemal abinin arabasını gözetledi. Neyse ki adam her zamanki vaktinde eve gelmişti. Bir an önce şu valizleri alıp bir ipucu arayacaktı.
Oyalanmadan inip kapıyı tıkladı. İçerid
