Birkaç ay önce birisi gelip bana Rize’nin dağlık ve engebeli yollarında içim çalkana çalkalana, bir kamyonet kasasında hiç rahat olmayan kumaşın üstünde, bağdaş kurup oturacağımı söyleseydi muhtemelen yüzüne kahkaha atar ve kafayı yediğini söylerdim. Oysaki şimdi tam burada o engebeli ve dağlık yolda, Halil İbrahim’in omzu düzenli olarak omzuma çarpıp kat kat giyinmemize rağmen karnımdaki gıdıklanma hissini aktif ediyorken bağdaş kurmuş oturuyordum.
“İpek hayallerin gerçek oluyor,” diyen Alparslan Hüma’nın omzuna kolunu dolamış, Hüma ise başını onun omzuna yaslamıştı. “Semaver getirdik,” diye devam etti.
“Ay tüylerim diken diken oldu,” dedi İpek kaşlarını çatarak. “Doğum gününde hediye olarak ütü alınmış üç çocuklu bir kadının hayal kırıklığını yaşıyorum şu an. Bizim hayallerimiz ev iş
