Umudun son çizgisi.
Umut etmekten yorulduğunuz o son kez bile olsa bir şeylerin peşinde koşma isteği yine aynı yere, tam da aynı noktayı hedef alıyordu.
Dilinizi bağlanmış bir ip gibi hissediyor ve kötü düşünceleri içinize atarak konuşma isteğimi geri tepmeme neden oluyordu. Pes etmek istemiyordum. Bunca Zaman boyunca Peter'in dengesiz taraflarıyla baş etmeye çalışarak ayakta durmayı hedeflemiştim. Bu şekilde de olmuştu zaten. Peter'e bir süre sonra alışmış ve onun ne yapabileceğini bile anlayabilecek boyuta gelen hislerim; kanayan yaralarımı saran kanlı bezle eş değer bir boyuttaydı.
Acı, her yeri hedef alırken umut kavramı ise artık her şeyin yeniden bana başladığını fısıldarken, Peter bana pes etmemeyi öğretmişken, zihnim bana bunların birer oyun olduğunu harfi harfine gösterirken b
