Yüzünde sert bir ifade vardı. Çenesini sıktığını görebiliyordum. Onun aksine bakışlarım boş ve ürkekti. Sanki vereceği tepkiyi anlamaya çalışıyor gibiydim. Önümde eğilerek bana daha rahat bakabilmek için yaptığı bu hareket kalbimi hızlandırmıştı. Kalbimin birazdan yerinden çıkıp hızla odayı terk edeceğinden emindim.
Çenemdeki elini yavaş ve narin dokunuşlarla boynuma indirirken ne yapmaya çalıştığını anlamaya çalışıyordum fakat hareketleri ve gözleri o kadar kapalıydı ki bir sonraki hamlesini görebilmem neredeyse imkansızdı. Eli boynumdan kayarak göğüslerimin arasından yavaşça aşağı kaydığında oturduğum koltuğa kendimi bastırdım, verdiğim tepki onu güldürdü. Yüzünü biraz yüzüme yaklaştırıp hemen ardından geri çekildi.
Peter Horley ilk defa bu kadar dikkatsizdi. Bu sığınakta tıkılıp kal
