8.BÖLÜM
1216 Kelimeler
Selamün aleyküm.
Nasılsınız.
Yeni yıl dilekleriniz neler?
Okuma saatinizi yazar mısınız?(19:09)
SORU?Kalabalık ortamları mı seversiniz yalnız kalmayı mı?
Bu bölümü mila016 'a ithaf ediyorum.
Bol bol YORUM yapmayı ve BEĞENMEYİ unutmayın lütfen.
İyi okumalar.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Belimde ki sızlamalarla gözlerimi yavaşça açtım. Başım öyle bir ağrıyordu ki sanki biri kafama balyoz ile vuruyordu.
Etrafıma baktığımda beyazlar içinde modern bir yatak odasındaydım. Yatağın tam ortasında uzanıyordum. En son olanlar aklıma üşüştüğü an hızla yerimden doğruldum.
Kafamı kaldırdığım da Ruh hastası adam elinde içkisiyle çatık kaşları ile bana bakıyordu.
"Günaydın Bade hanım,rahat uyudunuz umarım."
Kesinlikle manyak bu adam."Sonuçta Barlas geldiğin de seni iyi ağırlamadığımız için bize kızmasın değil mi?"diyip gülmeye başladı.
Bir anda gülmesini kesmiş ve ayağa kalkmıştı. Korkuyla yerimde geriledim, adım adım yanıma yaklaşıyordu.
Yatağın yanında ki komidin'in çekmecesi'ni açıp içinden kağıt ve kalem çıkartıp kucağıma attı.
Titreyen ellerimle kalemi elime aldım. "Neden buradayım,benden ne istiyorsun."diye yazıp kağıdı ona uzattım.
Yazdıklarımı okuyup sırıttı. "Korkma küçük kız,merak etme seninle bir derdim yok,sadece Barlas seni neden yanında tuttuğunu anlatacağım. Daha sonra da gideceğim zaten."deyip yatağın yanında ki koltuğa rahatça oturdu.
Stresten karnıma ağrılar girerken ağlamamak için kendimi zor tuttum. Konuşamadığım için tüm tepkimi ağlayarak gösteriyordum. Belki saçma gelicek ama bağırıp çağıramadığım her an gözlerim doluyordu.
"Evet başlayalım o zaman.""Hiç düşündün mü, neden Barlas seni yanında tutuyor ya da arkadaşları ve eşleri sana neden bu kadar iyi davranıyor."
Barlasın beni neden yanında tuttuğunu her dakika düşünsem de kızların neden bana yakın davrandıklarını hiç düşünmemiştim.
"Ya da söze şöyle gireyim.Ölmekten korkar mısın Bade?""Benim ki de soru değilmi,ölümden kim korkmaz ki değil mi?"Şaşkın bir şekilde karşımda ki adamı dinliyordum.
"Biliyor musun senin ölümün çok yakın."Dehşet içinde psikopat adama baktım.Hızlanan kalbim ile birlikte hızla yerimden kalktım.
Benim bu tepkime fazlasıyla büyük bir kahkaha atmış ve yerinde daha da yayılmıştı.
"Merak etme,Seni ben öldürmeyeceğim." bu adam fazlasıyla ürkütücü konuşuyordu.
"Çok isterdim ama seni hayat ile olan bağını kopartacak kişi ben değilim."diyip ayağa kalktı. Yavaş adımlar ile bana yaklaşıp Önümde durdu. "Barlas Sancak seni öldürecek."diye bağırıp geriye adımladı.
"Bu kadar salak olma. Seni hayrına yanında tutmuyor ya,Sana yakın davranan o kızlara da dikkat et. Fazla safsın gözlerini aç etrafında büyük bir oyun dönüyor."
Ben nasıl bir işin içine düşmüştüm ya. Etrafımda ki herkes silahlı ve tehlikeli. Bu adamlardan biri de benim öldürüleceğimi söylüyordu.
Peki ben neden bu kadar sakinim. "Ben sana yapacağım iyiliği yaptım,hadi bana eyvallah. Sen ister burada seni almalarını bekle istersen de çık git."diyip kapıya doğru ilerledi.
"Ha bu arada arkanı kolla.Eli kanlı insanlar için fazla safsın."diyip odadan çıktı.
Sakinleşmek için gözlerimi kapatıp bir kaç dakika bekledim. Niye herşey üst üste geliyordu.
O adamın dedikleri doğru ise hemen buradan gitmem gerekiyordu. Ayağımda ki topuklu ayakkabıyı çıkartıp attım. Üstümde ki elbise her ne kadar beni rahatsız etsede onun için bir çözüm'üm yoktu.
Odanın açık kapısından hızla çıkıp etrafıma baktım. Uzun kolidorun sonunda merdivenleri görmem ile oraya doğru ilerledim.
Aşağıya baktığımda kimsenin olmaması o adamın dediklerini kanıtlar cinstendi.
Merdivenlerden inerken elbisenin eteklerine takılıp dengemi kaybetsem de hızla toparlanıp aşağıya indim.
Karşımda büyük çelik kapıyı görmem ile adımlarımı daha da hızlandırdım.
Kapının kolunu indirip hafiften araladığım boşluktan baktım. Bom boş bahçe beni karşılarken seri bir şekilde dışarıya çıktım.
Çakıl taşları ile çevrili yol beni karşılarken ayaklarımın çıplak olmasını umursamadan koşmaya başladım.
Büyük bahçe kapısının açık olması beni mutlu ederken buradan hemen çıkmak için daha da hızlandım.
Arkamdan birinin gelip gelmediğine bakarken kapının demir eşiğini görmeden takılıp yere yüz üstü düştüm.
Daha fazla dayanamayıp kafamı yere koyup bir yandan hıçkıra hıçkıra ağlarken diğer yandan da avucuma batan taşları sıktım.
Salağın tekiydim,hiç bir şeyi beceremeyen aptalın teki. Ne olucaksa olsun artık yoruldum,tükendim ben.
Ağlamam daha da hızlanmış nefes alamayacak dereceye gelmiştim. Dizlerim ve dudağımın kenarı sızlıyordu resmen.
Taşlı yolda araba sesleri gelirken kalkmak için hiç bir çabasarf etmedim. Kafamı yerden kaldırdığım da toz duman içinde onlarca araba karşımda durmuştu.
Arabadan inen Barlas'ı görmem ile kafamı sertçe yere koydum.
Ellerim ile yere vururken ağlamamın daha ne kadar hızlanacağını bilmiyordum. Nefret ediyordum hayatımdan.Böyle bir hayatı bana yaşatan babamdan da nefret ediyordum.
Bir anda kollarımdan tutulup kaldırılmam ile dengemi sağlayamayıp geriye doğru yalpalandım.
Gözlerimi açıp beni kaldırana baktım. Barlas Sancak namı değer celladım. Hızla kollarını ittirip ondan ayrıldım.
Korumalar ellerinde silahlarla eve girerken Barlas'ın arkadaşları acıyarak bana bakıyorlardı.
Yanaklarıma yapışan saçlarımı sinirle geriye çekip bana sert bir şekilde bakan adamı aldırmadan yan tarafına geçip sarsak adımlarla yanından ayrıldım.
İç çekerek taşlı yolda ilerlemeye devam ettiğimde sertçe kolumdan çekilip arabaya bindirilmem bir oldu.
Barlas,zorlanmadan bedenimi kaydırıp yanıma oturdu. Hiç bir şekilde tepki dahi vermeden kafamı cama yasladım.
O kadar aptaldım ki öleceğimi bilerek usul usul bu adamın yanına oturuyordum.
Ön tarafa şoförün oturmasıyla arabanın hareket etmesi bir oldu.
"Bade bana bak."Barlas'ı duymamazlıktan gelip gözlerimi kapattım.
"Bak, kaçtığın için oldukça sinirliyim daha fazla şansını zorlamadan bana dön."diye sertçe konuştu.
Ne kadar konuşursa konuşsun ona bakmamıştım.
"Yeter lan."diye bağırıp kollarımdan sıkıca tutup ona bakmamı sağladı.
"Ne yapmaya çalışıyorsun sen ha,Seni satan adamdan kurtardığım için teşekür edeceğine sanki seni ben pazarlamışım gibi davranmayı ne zaman bırakacaksın. Sana şimdiye kadar zarar mı verdim ya da çevrende olan insanlar sana zarar verdi de mi kaçıyorsun benden"diye bağırıp beni sarsmaya başladı.
Bir yandan ağlarken diğer yandan da ondan kurtulmaya çalışıyordum.
"Ağlama."deyip kollarımı bıraktı. Ellerimi sıkıca tutup havaya kaldırdı.
"Konuş"deyip ellerini çekti. Sakin olmaya çalışarak titreyen ellerimi oynatım.
"Hiç birinizi istemiyorum ben. Hepiniz yalancısınız. Öldüreceksiniz beni."diyip ellerimi kucağıma indirdim.
"Ne saçmalıyorsun kızım sen. Adam akıllı anlat beni delirtme."
"Ben sana hiç bir şey yapmadım ki. Neden beni öldüreceksin. Lütfen bırak beni gideyim. Bir daha asla karşına çıkmam yemin ederim."diye son kez yalvardım.
Barlasın ne diyeceğini beklerken bir anda arabanın durmasıyla şaşırdım.
Ne yani beni bırakacak mıydı. İstem dışı dudaklarımda ufak bir gülümseme peydah olmuştu.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Evet bölüm hakkında ki yorumları alayım?
Barlas,Badeyi bırakacak mı sizce?
Hangi karakteri daha çok seviyorsunuz?
Bol bol YORUM yapmayı ve BEĞENMEYİ unutmayın lütfen.
Kendinize iyi bakın.Görüşmek üzere.
- Yazar
