Günler, haftalar geçmişti. Devran'dan hala tek bir haber yoktu. Mira ve Levent kendi evlerine gitmişti. Her şey normale dönmüş gibiydi. Devran'ı çok özlüyordum. Gitmesi tamamen benim suçumdu, ona izin vermemeliydim. Poyraz hala Devran'ı arıyor, Anıl'a ulaşmaya çalışıyordu.
"Lalin?" Poyraz'ın sesiyle düşüncelerimden sıyrılıp Poyraz'a baktım. Hafifçe gülümseyerek arkama geçti ve kollarını sıkıca belime sardı.
"İyisin değil mi?"
"İyiyim" İyi değildim, gerçekten değildim. Hatta şu sıralar bir psikoloğa gitmeyi bile düşünüyordum. Yaşadığımız şeyler normal değildi, kendimi dolu bir kutu gibi hissediyordum. Bir şeyleri anlatmaya, rahatlamaya ihtiyacım vardı.
"Devran yüzünden kendini suçlamıyorsun değil mi?"
"Suçluyorum, gitmesine izin vermemem gerekiyordu."
"Güzelim... O öyle konuşunc
