Gözlerimi açtığımda saat on ikiye geliyordu. Bu kadar uyumuş olmamı sindirip yavaşça yataktan kalktım. Poyraz da, Alin de yoktu.
Aşağı inip etrafa bakındım, koltukta uzanmış animasyon izliyorlardı. Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırıp fotoğraflarını çektim. Poyraz da Alin kadar dikkatli izliyordu.
"Günaydın!" Dedim sesimin sevinçli çıkmasına dikkat ederek.
"Günaydın, gelsene" dedi Poyraz kolunu yana açarak. Hızlıca yanına gidip yattım ve başımı göğüsüne yasladım. Alin bir tarafında, ben diğer tarafındaydım.
"Çok huzurluymuş böyle!" Dedi Poyraz. Kıkırdayarak göğüsüne ufak bir öpücük kondurdum.
"Bugün ne yapmak istersin bakalım?" Dedi Poyraz.
"Hmm. Bilmiyorum ki? Ne yapalım?"
"Biz iyice yaşlandık Lalin" dedi Poyraz gülerek.
"Gerçekten" Başımı tekrar göğüsüne koyduktan
