Devran’ın gidişinin üzerinden yarım saat geçmişti. Yarım saattir boş duvarla bakışıyor, ağlıyordum. Böyle bir şeyi nasıl yapabilmiştim? Devran’ı bile isteyerek ölüme nasıl göndermiştim? Merdivenlerden ayak sesi geldiğinde gözyaşlarımı silip arkamı döndüm. Poyraz ensesini kaşıyarak merdivenlerden iniyordu.
“Güzelim?” Dedi gözleri bana kaydığında.
“Günaydın” diyerek gülümsemeye çalıştım. Poyraz önce gülümsese de ağladığımı fark etmiş olacak ki kaşları çatıldı.
“Sen ağladın mı?” Adımlarını hızlandırarak yanıma geldi ve ellerini yanaklarıma koyup yüzüne bakmamı sağladı.
“Hayır, alerji” dediğimde tek kaşını kaldırdı.
“Lalin. Söyle güzelim ne oldu?” Burnumu çekip bakışlarımı kaçırdım.
“Duygulandım sadece, bir şey yok” Poyraz’ın bakışları boş yatağa ulaştığında kaşları çatıldı.
“Dev
