Büyük siyah mermerden yapılma şatonun surlarında bekliyordu Dayanne. Kocasını ve askerlerini bundan bir hafta önce göndermişti. Aslında Satan ile oldukça kavgalı ayrılmışlardı. Dayanne meleklerin onun canlandığını bilmemeleri için askerlerle kendisinin gitmesinin daha iyi olacağını söylemişti ancak elbette keçiden beter bir inadı olan kocası onu tehlikeye atmayacağını söylemiş ve gitmişti.
Dayanne bir haftadır her gece eğer o aptal ölürse arkasından yas tutmayacağını kendine söyleyip durmuştu. Ancak lanet olsun ki ondan uzakta olduğu her anda kendini yarım yamalak hissediyordu. O kadar kötü bir histi ki kendini uyumaktan bile alıkoyuyordu.
“O lanet herif geldiğinde kafasını kıracağım” diye mırıldandı öfkeyle. Bir haftadır her gün ve gece bu surlarda durmuş onu bekliyordu.
