Elçi önünde ayakta duruyordu. Dört komutandan ikisi arkasında duruyordu ve elleri kılıçlarındaydı. Biri tahtın önünde tek dizi üzerinde duruyordu. Başkomutan ise tahtın arkasında duruyordu. Eli tahtın arkasındaydı.
Dayanne tahtta oturmuştu. Bacak bacak üstüne atmıştı ve bir eli kucağındaydı. Bir kolu ise tahtın kol kısmındaydı ve eli çenesine dayanmıştı. Dudakları ufak bir gülümsemeyle kıvrılmıştı. Sarı saçları balıksırtı örülmüştü ve mavi gözleri parlaktı. Düşük omuzlu elbisesi gözlerinin rengini ortaya koyacak derecede güzel bir maviydi.
Elçi ona sert bakışlarla bakıyordu. Dayanne derin bir nefes alıp verdi. “Krallığıma hoş geldin, Arden” dedi. “Erdemin meleği”
Elçi öfkeyle kaşlarını çattı. “Beni tanıyormuş gibi konuşunca canımı sıkıyorsun, Dayanne” dedi. “İhanet ede
