Her şey takip edemediğim bir hızla değişiyordu...
Hemde beni içten içe ürküten bir hızla...
Daha birkaç saat önce ağabeyim olacak adamdan dayak yiyip hastanelik olmuştum... Şimdiyse kokusu burnuma çalındıkça kalbime delicesine bir ritim tutturan adamla birlikteydim...
Karanlık yapay şehir ışıklarının arasında asil ama ürkütücü duruyor bizi tuhaf hislere itiyordu.
Gözlerim başımı yasladığım soğuk camda onun karanlığın etkisiyle cama vuran yansımasını izliyordum. Zaten ancak bu şekilde uzun uzun izleyebiliyordum onu. Başka türlü gözlerimiz bir türlü birbirinde kalamıyordu...
O can yakıcı bir şekilde izliyordu beni bense renkten renge girip gözlerimi kaçırıp duruyordum.
" Güzelim..."
"Hıh..."
İrkilerek doğruldum.
Gözlerimi kırpıştırarak ona çevirince hafifçe üst dudağını kıvırıp bana
