Sustum susmasına o benden daha çok sus der gibi bakıyordu. Kelimeleri yitirmiş gözlerimizle anlaştığımız o noktaya gelmiştik. Bunun için de çok yakın olmamız gerekiyordu ama biz o kadar uzak ve anlaşılması güç bir durumdaydık ki yakın olmayı düşünmek bile bizi yakardı. Ama bir şekilde yakındık. Canımızı yakmasına rağmen yakındık ve yakın olmaya ihtiyaç duyduğumuz kadar uzak kalmaya da mecburduk.
Mehmet “Bunun hesabını verecek!” diye eski kararlılığına dönünce içimdeki panik hemen yükseldi. Arkamdaki kapıya sert bir bakış atıp yanımdan geçmeye çalışınca güçlü bedenini durdurmak için bütün gücümü kullanarak göğsünden iteledim. Fakat yarasını hesaba katmadığım için acıyla tıslayıp geriye doğru birkaç adım atınca korku içinde gözlerimi açtım.
“Ben çok ama çok özür dilerim. Seni durdurmak i
