Geçmişin gölgesinde kalmış ruhların çığlıklarını duyan insanlar her zaman geride kalmış olarak hayatlarına devam etmek zorundalardır. Peki ya bunun farkına varan insanlar ne denli öne geçebilirdi?
Yavaşça koridorda ilerlerken öylece etrafıma bakındım. Boşuna dolanmıyordum burada. Gözlerim elbette onun üzerindeydi. Şu kendilerini beğenmiş arkadaşları ve nişanlısı ile ilerleyen Kuzah, radarımdaydı elbette. Dün, okul çıkışındaki konuşmamızdan sonrasında elimi önümde bağlayıp ikinci kadın kelimesinin nasıl üzerimde iz bıraktığını düşünerek zaman harcamayacaktım. Kuzah'ı araştırıyordum. Hareketlerini tartıp neyden hoşlanıp hoşlanmadığını anlamaya çalışıyordum. Bir arkadaşına ya da nişanlısına küçük, kısa bir an bakışındaki verdiği açık bile yeterdi. Erkekler anlaması kolay varlıklardı. Sade
