12. BÖLÜM

2922 Kelimeler

  Kaybolmuş bir insanın en büyük temennisi bir çıkış yolu bulmaktır. Tanıdık bir umut, arayış içerisinde yer almaktır. Ben kaybolmuşluğum içerisinde anahtar bulmak için bir hayli uğraşmışken şimdi alabora olmuş bir gemiden farksızmışım gibi geliyor. Altüst olmak... Tuhaf işleyen en derin ve en kasvetli sokakların tek kelime ile anlatılmış hâliydi aslında. Kimse sizin bu yanınızı ne bilir, ne de görebilirdi. Sorarlardı: Neyin var, diye. Cevabınız ise ne olursa olsun, istediğinizi bir türlü anlatamazdınız. Diliniz dönmezdi anlatmaya. Anlatabilmeye. Nefesiniz yetmezdi bir kere, içinizde kanayıp duran bir yaranın derdini anlatmaya. Mayışmış ruhumun içerisinde öylece gözlerimi aralamış, karşımda bize öfkeyle bakan adama odaklanmışım. Sandalyede oturmuş, öylece ona bakıyordum. Arkamda ise sa

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE