Özgür olmak adına köşede oturup yalnız kalmayı amaçlayan küçük bir kız çocuğu. Hatıralarının arasında en kötü ayrıntı olarak beni saklamış sanki. Yüreğimde bir burukluk var. Bitmek bilmeyen, ağır bir yük gibi tam da göğsümde. Öyle bir yük ki nefes aldığımda sanki almam hataymış gibi hissettiriyor. Yapmam gereken ve benim yaptığım örtüşmüyor gibi. İyi de ben neyi yapmıyorum? Bu içimdeki sıkıntı ne?
Merdivenlerden inmeden öylece bakıyorum aşağıya. Aklımdan geçen onca düşüncenin aksine tek odaklanabildiğim dik olan bu yerden düştüğümde, göğsümdeki bu acı gidecek mi?
Parmaklarım tırabzanı sarmalarken derime adeta içten ilmek ilmek yara açılıyor. Boğazımdaki nefes almamı engelleyen düğüm gittikçe büyürken hâlâ neye sinirlendiğimi, neye bu denli takıldığımı bir türlü anlayabilmiş değilim. A
