■İLK KAN BÖLÜM▪︎31▪︎
İnsanlar nasıl uyanırdı sabahın ilk ayazında?
Benim gibi uyanmayacakları kesin.
Burnuma ilişen o ağır kan kokusu ile harmanlanıyorum öylece. Gözlerim yastığın üzerinde santim santim artan kanın üzerinde dolanıyor. Kendi yastığı ve karyola başı çoktan kıpkırmızı oldu bile. Kalp atışlarım ise onunkinin aksine hızla atmaya devam ediyor.
Uzanıp yüzünü bana çevirmek ve az önceki telaşlı hâlini yeniden görmek istiyorum. Ama milim kıpırdayamıyorum olduğum yerde. Gözlerimin isabet ettiği ondan başkası değil. Yanımda ölü bir adam var şu saatten sonra. Ne yapmam gerekiyor? Bağırmam mı? Galiba şoka girdim. Çünkü dudaklarımı aralamaya dair en ufak bir harekette dahi bulunamıyorum.
Ne kadar süre öylece durdum bilmiyorum. Odanın içeresini kan kokusu kaplamışken, nefes almakt
