Osman, emekli öğretmendi. Resim öğretmeniydi hem de. Sanata ve sanatçıya hürmetliydi. Başına ne geldiyse de bundan gelmişti.
"Seni bir kere polisle birlikte gördüm burada. Ben aylardır saklanıyorum, kılık değiştirdim, sakal uzattım, saçlarımı böyle Hizbullahçı gibi kazıttım." Beresini de çıkardı adam, atkısıyla birlikte bir eliyle tuttu. "Ablan sana saklaman için bir şeyler verirken düşünmedi seni ama dinle beni, onlardan kurtul." Ablasıyla görüşmediklerini söyleyecekti ki adam devam etti. "Yoksa hepimiz öleceğiz. Anlıyor musun kızım?"
"Bana bir şey vermedi ablam."
"Bana güvenebilirsin."
Ona güvenmek için sebebi yoktu fakat yalan da söyler gibi bir hali de yoktu. "Ablamla yıllardır görüşmüyordum ben. Haberim yok başına neler geldiğinden? Ben bir şey saklamıyorum. Siz biliyorsanız neden
