Lale
Geri dönüş…
İnsan bir yere ait hisseder mi? Sanırım eder. Çünkü ofise adım attığımda içimde garip bir huzur vardı. Belki de buranın düzenini, temposunu özlemiştim. Ya da… Onu görmeyi. Ama bu düşünceyi aklımdan kovdum. Ne kadar kaçsam da Turan’a karşı hissettiklerim, her defasında zihnimin bir köşesinde pusuya yatmış halde bekliyordu.
Kapıdan içeri girdiğimde, Arda her zamanki gibi masasının başında çalışıyordu. Göz göze geldiğimizde hafif bir gülümseme ile karşıladı beni.
“Hoş geldin, Lale.”
“Hoş bulduk, Arda Bey.” Dedim kibarca. Ne de olsa iş yerindeydik ve profesyonel olmak gerekiyordu.
Gözleri üzerimde kısa bir an gezindi, sonra başını eğip önündeki dosyaya döndü. Arda’yı az çok tanıyordum artık. Beni dikkatle süzdüğünü fark etmek zor değildi ama ben bunu görmezden gelmeyi se
