TURAN
Lale’yi sahile getirdiğimde yüzünde beliren şaşkınlık ve mutluluk karışımı ifadeyi görmek dünyadaki en büyük zaferim gibiydi. Kumların üzerine serdiğim geniş örtü, fener ışıklarıyla aydınlanmış küçük bir alan, hafifçe çalan melodiler... O an, onun gözlerindeki ışık, tüm yorgunluğumu alıp götürmeye yetti.
“Bunu benim için mi yaptın?” diye sordu, sesi fısıltı kadar hafifti.
Elini tuttum, başparmağımı avucunun içine nazikçe sürdüm. “Senin için her şeyi yaparım.”
İçini çekti. Sanki bu cümle içinde fırtınalar koparmış gibiydi. Gözleri kocaman açıldı, parlayan yıldızlar gibi… Başını eğdi, dudaklarında beliren o hafif tebessümle kalbimi bir kez daha avuçlarının içine aldı.
Oturduk, dizlerimiz birbirine değiyordu. Denizin hafif meltemi, Lale’nin saçlarını dans ettiriyordu. Ona doğru eği
