SÜRMENE
Kaya ve Alparslan’a Yavuz Komutan’la konuştuklarımı özetlediğimde, Alparslan’ın yüzünden bir panik dalgası geçti. Gözleri büyüdü, yaralı kolunu tutan elinin parmakları gerildi. Ama Kaya’da hiçbir şok yoktu. Sadece her zamanki güvenini yansıtan sakin bir ifadeyle başını salladı. “Yavuz Baba halleder” dedi. Ardından sanki bize özel alan bırakmak istiyormuş gibi hızlı adımlarla odadan çıktı. Timime gidip Sürmene tayinini anlatacaktı kesin. Onun bu sakinliği benim de içimdeki fırtınayı bir nebze yatıştırdı. Alparslan’la yeniden yalnız kaldığımızda saatlerce konuşmuş gibiydik ama aslında çok da zaman geçmemişti. Bana ısrarla geçmişimle ilgili sorular soruyordu. Ona üzücü anıları es geçerek, hayatımın kuru bir özetini verdim. Küçük yaşta özel eğitime seçildiğimi öğrendiğinde gözlerinden bir gö
- Yazar
