Tek bir gün içinde yaşadığım olayları anlatmaya kalksam muhtemelen birkaç saat çenemi kapatamazdım. Üstelik yaşanan olayların çok da güzel olduğu söylenemezdi. Tek bir şey dışında. Mesele sensin ve sürekli aklımdan çıkaramadığın yüzün. Zihnimin içi birbirine girmişti ve ne yapmamla ilgili tek bir fikre sahip değildim. İrem'in arabasına binmek için bir adım atmıştım ki avucumda titreyen telefonla birlikte duraksadım. Ekrana baktığımda tamamen aklımdan uçup giden eve dönme düşüncesi geri geldi çünkü babam arıyordu.
"Babam arıyor, Mert'le görüştüğümden haberi yoktu."
Telaşla sesli bir şekilde düşündüğümde aslında İrem'den yardım istiyordum. Ne Mert'i bu durumda bırakıp gidebiliyordum ne de babamı hayal kırıklığına uğratmak istiyordum. İrem aceleyle arabaya geçmeden önce konuşmaya çalıştı. "
