TANRILAR SUNAĞI 16
317 Kelimeler
Çocuk ölü yürüyen hırlayarak saldırı pozisyonuna geçti.
"Gırr..."
"Gırr.."
Akai saldırıyı savuşturarak geri çekildi.
Waner'e bakış atmadan bağırdı.
"Bir an önce geri çekil ve ihtiyarı çağır!"
Yardım etmek için elinde ki sopayı kaldıran Waner başta karşı çıkmak istedi ancak bu gibi durumlarda grupta birinin söz dinlemesiği durumlarda her zaman büyük zayiat veren filmleri izlemişti. Aklına gelen sahneler nedeniyle arkasına bakmadan kaçtı.
Akai onun bu kadar hızlı tepki vereceğini bilmiyordu. Hareketi duyan çocuk ölü yürüyen Waner'e saldırmaya çalıştığında Akai sonunda sağlam bir darbe vurarak kolunu kesmeyi başardı.
Ölü yürüyenler için bu hasar önemsizdi. Acı hissetmeyen bedenleri sadece uzuvları eksik olduğunda onları engelliyordu.
Akai yoğun bir savaş için hazırdı ancak işler bir yerden sonra daha da ters gitmeye başladı.
Adım sesini duyunca ihtiyara bağırdı.
Kapıya sırtı dönük biçimde gözlerini çocuk ölü yürüyenden ayırmadı.
"İhtiyar ben dikkatini çekip üzerime çekeceğim kafasına son darbeyi vurmalısın evrim geçirmiş olduğu için çok çevik"
Ardından cevap beklemeden harekete geçti başarılı bir şekilde çocuk ölü yürüyeni kendine çekti ancak beklemediği şey ihtiyarın harekete geçmemesiydi.
Akai öfke ile bağırdı.
"Ne duruyorsun(!)?"
Üzerine atlayan çocuk ölü yürüyeni bıçağı ile bloke etti. Ancak daha ne kadar kendisini koruyabileceğine emin değildi.
"Beni nereden tanıyorsun?"
Gelen yanıt ihtiyarın yardımı yada cevabı değildi.
Ses tonu daha genç boğuk çıkıyordu.
Akai düştüğü yerden göz ucu ile kapı tarafa baktığında siyah postalları görebiliyordu.
"Sen?"
Bu kafayı yemiş üşütükte kimdi?
"Sen kimsin bilmiyorum ama beklemeye devam edersen ikinci leşim olacaksın!"
Akai öfkesini kontrol edemedi zira ölü yürüyen çocuğun salyası boynuna damladı.
Artık çocuk ölü yürüyeni tutamadığı noktaya geldiğinde alayla güldü. Baştan daha dikkatli ol olmalıydı. Gelenin direk ihtiyar olduğunu düşünerek kendini öne atmasaydı. Şuan bu durumda olmayacaktı. Adam her kimse yardım etmeye niyeti yok gibiydi. Dünyanın sonunda birinden yardım beklemek hayalden başka bir şey değildi. Ondan öğrenmek istediği bir şey vardı değil mi? Öyle olsun. Asla bilemeyecekti.
"Ben ölürsem asla öğrenemeyeceksin"
Sonunda ölü yürüyen çocuğu engelleyen kolu titredi gücü tükenmek üzere bıçağın geriye düştü.
- Yazar
