TANRILAR SUNAĞI 12
262 Kelimeler
Akai beklediği ifadeyi kendi göstereceğini bilmiyordu.
İkilinin elleri boş ancak yanlarında bir kişi ile dönmüştü.
"İhtiyar?"
Şaşkın ifadesine karşılık ihtiyar daha önce İkili den Akai'nin orada olduğunu duyduğu için daha sakin bir gülümseme gösterdi.
"Neredeyse torunumun beni unuttuğunu düşünmüştüm"
Akai tüyleri diken diken olmuş bir şekilde içinden ürperdi nedense bundan sonra gelecek sözlerin onu hiç te memnun etmeyeceğini hissediyordu.
Yanılmadı da(!)
"Torunum benim yüzümden buraya sıkıştığın için dedene kızgın değilsin değil mi? Eğer işlerin bu hale geleceğini bilseydim sen tatildeyken seni özlediğim için buraya çağırmakta ısrarcı davranmazdım."
Akai az buçuk ihtiyarın çevirdiği dolabı anlamıştı. Bunun için bir dahi olmasına gerek yoktu.
Kaba bir homurtu cikararak dilini uzattı.
" Senin abimin yanında olduğunu düşünmüştüm "
Gözlerini kıstı. Eğer rol yaparak gruba dahil olmak istiyorsa bir bedel ödemeliydi.
Nedense Akai yan karakterin kişiliğinin çarpık gelişmeye başladığını hissetti.
Garip bir şekilde kendini suçlu hissetti.
Acaba o günkü konuşma o dürüst ve başkaları için kendini feda eden adamın hayatta kalmak için bir çocuktan yararlanmak adına yalan söylemesine kadar değişen bir rol mü oynamıştı?
"En son hatırladığım ölü yürüyenleri gördüğünde abimle arkanıza bakmadan kaçmış olmanızdı"
Kim bu şekilde dahil oldun diye sana çamur atamayacağımı söyledi.
Yüzünde oluşan kısa süreli zafer bakışı koca ihtiyarın ağlaması ile son buldu.
"Hatalıyım Torunum beni affet soyumun devamına bu kadar önem vermek seni incittiğini bilmiyordum."
Gözlerinin önünde ki sahneyi izleyen ikili garip bir şekilde öksürdü hatta korumasını artıran kız bile üzüntü dolu bakışlarla dede toruna bakıyordu.
Akai durumun kontrolünden çıktığını fark edince role devam etmedi dört çantanın üçünü önlerine attı.
Kalan cantaya yiyecek doldurup sırtladı.
"Şimdilik buradan çıkmak için bir araba bulalım"
- Yazar
