Soğuk bir gününe en iyi giden şey bir bardak sıcacık çay ya da kahve eşliğinde salondaki en geniş koltuğa geçmek ve bir film açarak battaniyenin altında pineklemekti. En azından Aysil tüm gün bunu yapmış ve salonu annesinin tüm söylenmelerine rağmen işgal etmişti. Bu yüzden de sabahın erken saatlerinde uyanıp bitmek bilmeyen ev hanımlığına başladığında Aysil'i caydırarak odasına götürmek için fazlaca söylenmişti. Fakat Aysil bunlara aldırmadı. Tek tepkisi battaniyeyi kafasına kadar çekmek oldu.
İşe giden babası ve okula güç bela devam eden kardeşi evden çıkarken ufak bir kargaşa hep olurdu ama annesi onları gönderdikten sonra en azından bir iki saat daha sessizliğe bürünürdü ev. Fakat görünen o ki sessizlik bitmiş, hayat annesi için başlamıştı.
Pes etmek üzere olduğu an zil çaldığı için
