Tüm gün, bir duvar ötedeki evde yiyeceği akşam yemeğini düşünerek stres altında geçirdi Aysil. Midesi stres yüzünden bulanıp ona işkence etmekte ısrarcıydı. Sabahtan beri bir lokma koyamamıştı ağzına. Annesine haber verdiğinde ise İpek bile onun halini görüp endişelenmişti.
Gitmek gelmiyordu içinden ama gitmesi gerektiğini de biliyordu. Sonuçta bu aile, kocasının ailesiydi. Fatma'yı zamanında severdi, hatta inanamaz kimse ama Fatma da onu kendi kızı gibi severdi. Aysil'i istemeye gittiklerinde kızı gibi gördüğü kadını şimdi gelini etmekten memnundu. Sonuçta Aysil, sevgi dolu hoşgörülü ve güzel bir kadındı.
Aysil inanmıyordu. Her şeyi şahane bir şekilde berbat etmişlerdi. Bunu görmek bile senelerini almıştı.
Aynadan son kez kendini süzdü. Üstünde siyah bir tulum vardı, tulumun içine uzun
