Aysil nefesinin kesildiğini hissediyordu. Hayır, bu his daha farklı bir histi. Daha önce de buna benzer bir tören atlatmıştı lakin şimdinin yeri ötekinden daha güçlü ve korkutucu derece canını sıkıyordu. Resmen olduğu odaya sığmıyor, stresten elleri titrerken elbisesi bile dar geliyordu. Stresten şişme ihtimali var mıydı? Yoksa da bir imkansızı gerçekleştiriyordu.
Derin nefesler alıp sakinleşmeye çalışırken odasındaki yatağa uzanmış karışık çerez tıkınan Serdar oldukça sakin bir şekilde telefonunda dolanıyor, video izliyordu. Sesini kısmaya tenezzül etmediği için tüm ses odaya doluyor, zaten kafası yeterince karışık olan Aysil'in beynini yorup onu sinir ediyordu.
"Biraz daha zorlarsan migrenin tetiklenecek ve bugünü parmağında kırmızı iple değil, hastanede serum setiyle tamamlayacaksın."
