Başında keskin bir ağrı vardı. Mutfak masasında oturmuş ona uzatılan zift gibi kahveyi ayılmak için tek çare olarak gören Eylül'e sitem bile edemiyordu. Dün akşam kesinlikle sınırı aşmıştı, kimsenin gözüne batmamış olmayı ümit ediyordu çünkü aştığı sınır ailesini rahatsız etmemişti. En azından onlar, senede bir kez bu hale gelebilmeyi tölere edebiliyordu.
"Başım... Alkole bağışıklığım hiç yok ya! Kafam kazan gibi."
Eylül sakince sandalyeye oturdu ve genç kıza usulca baktı. Bunu görebiliyordu. Gece yeni yıla girer girmez uyuyakalmıştı ve Tarık, onu sırtında taşımak zorunda kalmıştı.
Bu biraz komikti. Aysil uyku sersemi ve sarhoş hali ile abisine yılışırken Tarık onu taşımak için savaş veriyordu.
Eylül neyseki kendini kaybedecek kadar içmiyordu. Ülkü'yü Serdar'la evine kadar göndermeyi a
