Eylül'ün Anlatımından Devam
Altımdaki beden hareketlendiğinde gözlerimi araladım. Demir cebinden telefonunu çıkarırken arayan kişinin ismini de görmüştüm.
Doğan Bayraktar.
Telefonunu kapatıp tekrar cebine koyarken başımı kaldırıp yüzüne baktım. "Demir?"
"Uyandırdım mı seni?"
Başımı olumsuzca sallayıp başımı tekrar göğsüne yasladım. "Yok yok, uyandırmadın. Şu an uyumaya devam edeceğim hatta."
"Saat yediye geliyor ama. Emin misin?"
Nefesimi bırakıp üzerinden kalktım. "Bugün hiç çalışasım yok." sanki tüm vücudum tutulmuş gibiydi.
"Artık bir yardımcın da var. Bırak reviri ona, biraz daha kal kollarımda."
Beni kendine çekerken güldüm. "Kardeşin o senin."
"Bir şey olmaz. Çalışsın."
"Çok seviyor seni bence."
"Zaten. Sever o beni de işte gıcık da ediyor bazen."
Güldüm. "İdeal abi kard
