Eylül'ün Anlatımından Devam
Bizimkiler gittikten sonra dışarı çıkmıştık Meryem ve Asena ile beraber. Bugün de askeriye Meryem'e emanetti.
"Off valla benim de gitmem gerekiyordu ya." sıkıntıyla arkasına yaslanıp kollarını bağladı.
"Benim de..." diye mırıldandım.
"Sen ne alaka?"
"Bilmiyorum ya. Gitmem gerekiyordu işte sadece. Orada olmalıyım." nefesimi bırakıp Meryem'e döndüm. "Hakan'ın kaç kez gidişini gördün?"
"Çok gördüm Eylül."
"Nasıl alıştın peki buna?"
"Alışmadım Eylül. Buna nasıl alışabilirim ki?" gülümsedi. "Ama biz askeriz. Bizim görevimiz bu. O da ben de bunu bilerek seviyoruz birbirimizi."
Doğru, ben de biliyordum ama... Her gidişinde ödüm kopuyordu bir şey olacak diye... "Bir an önce gelirler umarım."
"Bir an önce gelmelerini istiyorsanız hadi gidip uyuyun. Burada oturm
