Eylül'ün Anlatımından Devam
Silah sesleriyle yerimden irkilerek uyandığımda her şey bir kabusmuş gibiydi. Uyandığım bir kabus...
Derin bir nefes alıp etrafıma bakındım. Demir'in odasındaydım. Demir'in yatağındaydım ama Demir yoktu. Silah seslerini duyar duymaz gitmiş miydi?
Hızlıca ayağa kalktım. Şimdi yanımda olsa pencerelerden uzak dur derdi ama önemsemeden çıktım odadan. "Demir?"
Koridor karanlıktı. Bazı askerler bir o yana bir bu yana koşuşup duruyordu. "Kapat ışıkları kapat!"
"Demir?"
Revirin kapısını açtım. Boştu. Burada da yoktu.
"Nerede bu adam?"
Koridorda ilerlemeye devam ettim. Kendi odamızın önüne gelip kapıyı açtım. Asena'yı gördüm. Eliyle kulaklarını kapatmıştı. "Asena? İyi misin?"
Yanına yaklaşıp yatağa oturdum. Bir yandan ağlıyor bir yandan da kulaklarını kapatıyord
