Ertesi gün uyandığımda saat yedi buçuk civarıydı. Bugün babamın tedavi günüydü, kahvaltıdan sonra Ömer bizi hastaneye bırakacaktı. Üzerime mor elbisemi giyip saçlarımda bu sefer bir değişiklik yapıp topladım. At kuyruğu yaptığım saçlarımı sevmiştim, ara sıra toplamalıydım kesinlikle. Odamdan çıktığım da babamın odasına ilerledim önce. Uyuma ihtimaline karşın sessiz olmaya çalıştım. Kapının kulpunu yavaşça indirdim. Yavaşça odaya girdiğimde babam yatakta değil, pencerenin kenarındaki tekli koltukta oturuyordu.
"Baba." Geldiğimi duyması için ona seslendim. Odanın kapısını kapatmadan yanına yürüdüm.
"Efendim kızım." Sırtı bana dönük bir şekilde oturduğu koltuktan dışarıyı izliyordu.
"Hadi kahvaltıya inelim." Başını salladı. Yavaşça oturduğu yerden kalkışını izledim. Ağır ağır kalktı, yüz
