Yine o ağacın altındaydım güneş doğmuştu. Üzerimde beyaz elbisem vardı yine ama üzerinde ne kan ne de başka bir leke yoktu. Ayaklarım altında heryerde çiçekler vardı. Mezara bakındım, ağacın koca gövdesinin etrafında gezdim ama göremedim. Etrafa bakınmaya devam ettim. Uzaktan ağaçların arasından birinin geldiğini gördüm, güneş gözlerimi kamaştırıyordu kim olduğunu seçemiyordum bir türlü.
Yavaş yavaş geldi ve bir adım mesafede durdu. Başımı hafifçe kaldırdım, bembeyaz geceliğiyle Asmin gülümseyerek bana bakıyordu. Öyle samimi,huzurlu gülümsüyordu ki bende gülümseyerek karşılık verdim.
Ellerimi aldı hafifçe kaldırıp ellerinin arasına aldı.
"Dayan" dedi.
Uyandığımı biliyorum ama ne gözlerimi açabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Bilincin yavaş yavaş gelmeye başladı. Son anımı hat
