Yağmur başlamıştı.
Yılın ilk yağmuru değildi elbet, tıpkı Sahra’nın yüreğine yağan ilki olmadığı gibi. Tertemiz damlalar toprağı çamurlaştırıp yüzündeki kanı temizliyor, etrafa eşsiz bir koku yayıyordu. Sahra’nın içindeki ise kanla kaplı bir yağıştı. Gözü sızlıyor, kanı az biraz dursa bile yüzünün sol yanını hissetmiyordu.
Sırılsıklam olmuş bedeniyle aynı yerde, aynı şekilde yatarken ıslanıp yüzüne yapışmış saçlarının arasından görebildiği kadarıyla Taner’in cansız bedenini izliyordu.
Boğazından akarak oluşan kan gölü yağan yağmurla kurumaya fırsatı olmadan büyümüş, toprağı sular olmuştu. Kırmızı sulara, yattığı çamur içinden bakıyordu Sahra.
Buraya getirildiği ilk günkü kadar çaresiz, acı ve pislik içindeydi.
Arazide ondan başka kimse yoktu. Herkes evine kapanmış, diğer evler gi
