Korkuyla telefonda beliren yabancı numaraya bakınan genç kadınlar çıt çıkarmıyorlardı. Evdeki çalışmadan gelen ufak tefek sesler dışında duyulan tek şey Sahra’nın yeni telefonunun zil sesiydi.
Bir süre daha bekledikten sonra sakince açtığı telefonu kulağına götürerek bir şey söylemeden bekledi.
“Bayan Ghulam.” Diyen sesle rahatlayarak derin bir nefes alıp:
“Celalettin bey, iyi akşamlar.” Diye söylendi. Yanında onun kadar gergin bir bekleyiş içinde olan Banu ile Sevil de bu söylenmeden sonra rahatlayıp uzaklaşmışlardı.
“Bir süredir işlerimin yoğunluğu sebebiyle konuşamadık, size haber verme fırsatım da olmadı, evvela bunun için özür dilerim.” Diye söze giren Şah’taydı şimdi Sahra’nın tüm dikkati. Yeniden manzaraya dönerek:
“Sorun değil, nasılsınız?” dedi.
“Teşekkür ederim, fakat si
