Siyah bir minibüsün arkasında oturmuş yüreğinin kulaklarına çarpan gümbürtüsüyle bekliyordu. Nereye getirilmiş, neden getirilmiş bilmiyordu. Araç yavaşlayıp durduğunda ellerini birbirine kenetleyerek nefesini tuttu. Yaşadıkları elbette normal şeyler değildi ama son birkaç günün sakin geçtiğini düşünürse bir sorun çıkmaması gerekirdi. Şimdi ise hiçbir şey söylenmeden siyah araca bindirilmiş ve nereye gittikleri bile söylenmemişti.
Derken otomatik sürgülü kapı açıldı ve meraklı bakışları nihayet görmesi için getirildiği noktayı buldu.
Uçurum kenarında bağlandığı sandalyede oturan bir adam, adamı kapatan sırtı dönük başka bir adam…
Geçen saniyeler merakını katbekat artırırken henüz vermiş olduğu soluğu ve akabinde yeniden şişen göğsü daralmış durumdaydı. Lakin birbirini kovalayan saniyel
