ชานนท์ สูตินรีแพทย์มือดี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่มีรอยยิ้มเป็นอาวุธมัดใจสาวๆ แต่กลับไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนสามารถคว้าหัวใจของเขาไปครองได้ เฟรย่า ลูกสาวมาเฟียจอมเผด็จการและเอาแต่ใจ นิสัยดื้อรั้นสวนทางกับหน้าตาจิ้มลิ้ม งานอดิเรกของเธอคือการโปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชาย

"อย่าเรียกฉันว่าเด็กน้อย เพราะฉันจะจูบเธอ" แดเนียลถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ตวัดแขนทั้งสองข้างโอบรัดนางแบบสาวไว้แน่น อาศัยจังหวะที่เธอกำลังนิ่งอึ้งโน้มใบหน้าลงไปสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอขาวระหง "กรี๊ดดดดดดดด!..อื้อ!!" เสียงกรีดร้องกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อโดนปิดปากด้วยริมฝีปากอีกครั้ง แต่ชายหนุ่มก็ถอนจูบออกในเวลาอันรวดเร็ว "ถ้ากรี๊ดก็จะจูบ" "ไอ้โรคจิต! ปล่อยฉันนะ..อื้อ!!" เป็นอีกครั้งที่ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อโดนชายหนุ่มแนบริมฝีปากลงมาช่วงชิงลมหายใจอย่างอุกอาจ "ด่าก็จะจูบเหมือนกัน"

มีกฏหมายข้อไหนห้ามไม่ให้พี่น้องใช้ของร่วมกัน แล้วมันจะแปลกอะไรถ้าพวกเขาจะใช้'ผู้หญิง'คนเดียวกัน-ราเชนทร์-ผู้ชายดิบห่ามที่ไม่เคยทำตามคำสั่งของใคร ไม่มีอะไรที่เขาปรารถนาแล้วจะไม่ได้มาครอบครอง-ราชันย์-ผู้ชายมาดขรึมที่ไม่เคยก้มหัวให้ใคร เขาไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้-พันไมล์-ผู้ชายอารมณ์ร้อนที่พร้อมจะปล่อยหมัดใส่ศัตรูทุกเมื่อ คนมุละลุอย่างเขาไม่รู้จักความเจ็บปวด-ไอยรินทร์-เธอเป็นคนมั่นใจในตัวเองและเข้มแข็ง ชอบความท้าทายและรักอิสระ

คาไลน์มือขวามาเฟียใหญ่ ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ ทั้งชีวิตไม่เคยมีความรักมาก่อนเพลลินลูกสาวมาเฟีย ฉลาด เอาแต่ใจ ไม่ยอมคน-------------------------"งั้นก่อนที่คุณหนูจะเล่นกับเสือก็ควรต้องรู้ก่อนว่าเมื่อไหร่ที่เสือมันกินอิ่มมันไม่สนใจซากเหยื่อที่มันเคยกินแล้วหรอก เพราะงั้นอย่าทำแบบนี้อีก อย่าใกล้ชิดผมมากเกินไป" "..." "เพราะไม่งั้นจากคุณหนูจะกลายเป็นเหยื่อแทน" "ถ้าคาไลน์เป็นเสือหนูยอมเป็นเหยื่อก็ได้"

"มองหน้าทำไมวะ" เขาถามเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจ พร้อมกันนั้นก็พยายามดึงสร้อยข้อมือออกจากเนกไทของเธอ "อึก" เด็กสาวปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มแดงก่ำ ยังคงวางสายตาไว้ที่ใบหน้าชุ่มเหงื่อของชายหนุ่ม "เลิกมองหน้าได้ไหมวะ ไม่ชอบ" เหมราชทำหน้าเซ็งเมื่อโดนเด็กสาวจ้องมองจนเขาเกิดความรำคาญ แต่เธอก็ยังดื้อรั้นที่จะไล่มองดวงหน้าของเขา "มองหน้าแบบนี้อยากได้ตีนหรืออยากได้ผัววะ"

"อ๊า..ปะ..ปล่อยนะ" เธอหอบหายใจแรงขึ้นจนหน้าอกใหญ่กระเพื่อมเมื่อโดนความเสียวซ่านเล่นงาน ทั้งที่ไม่เต็มใจให้เขาเชยชมเรือนร่าง แต่ไม่สามารถหักห้ามความรู้สึกของตัวเองได้ "ตัวเธอหอมดีนะ" "เอามือสกปรกของแกออกไปนะไอ้เลว!" ไพลินแผดเสียงดังลั่นอย่างโกรธจัดเมื่อบดินทร์ยอมถอนริมฝีปากออกจากยอดปทุมถัน ทว่าสิ่งที่เขาทำกลับตรงกันข้ามกับคำสั่งของเธอ "อยากลองเปลี่ยนจากตะโกนด่ามาครางชื่อฉันแทนไหม?"

แวมไพร์ มาเฟียหนุ่มหล่อมาดขรึมวัย 27 ปี ที่สาวๆ คนไหนได้พบเห็นก็เป็นอันต้องหลงใหล ชีวิตของเขาเพอร์เฟกต์ราวกับเจ้าชายในนิทานปรัมปรา เขามีทุกอย่างตามแบบที่ผู้ชายเพอร์เฟกต์ควรจะมี ยกเว้น 'อารมณ์ทางเพศ' วิปครีม สาวน้อย 20 ปี เจ้าของรอยยิ้มหวานที่สะกดให้ผู้ชายหลายคนหลงใหล แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ความน่ารักนั้นแอบซ่อนความ 'แสบสัน' เอาไว้ เธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขา 'ต้องการ' แต่เขาไม่ใช่ 'ผู้ชายคนเดียว' ที่เธอต้องการ

"ฉันรู้ว่าแกมีอำนาจล้นฟ้า แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่กวางน้อยที่จะให้แกจับเชือดได้ง่ายๆนะ" พัดชาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ เชิดหน้าท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นพารันแสดงอำนาจแบบนี้ "ก่อนจะพูดแบบนั้นออกมามึงแน่ใจแล้วเหรอว่าคนที่มึงกำลังเล่นด้วยเป็นแค่เหยื่อ ไม่ใช่เสือเหมือนกัน"

จะมีเมียกับเขาทั้งทีแต่ดันพลาดท่าไปเอา ‘น้องสาวของคู่อริ’ มาเป็นเมีย "จะให้ฉันรับผิดชอบยังไง" "จริงๆเมื่อคืนหนูเป็นคนให้ท่าพี่รัฐเอง หนูคงไม่เรียกร้องความรับผิดชอบจากพี่รัฐหรอกค่ะ" "แต่ฉันเป็นลูกผู้ชายมากพอ ฉันไม่อยากขโมยความบริสุทธิ์ของเธอมาฟรีๆ" "..." เด็กสาวมองชายหนุ่มตาแป๋วเมื่อเขาพูดประโยคนั้นออกมา ก่อนจะค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้น โดยมีผ้าห่มผืนหนาพันรอบหน้าอกไว้ "มาเป็นแฟนฉัน" "..." "ฉันเอาพรหมจรรย์ของเธอมา เธอก็เอาตำแหน่งแฟนคนแรกของฉันไป"

"หนูไม่ได้ขาย ไม่ต้องซื้อ หนูแค่อยากมีที่นอนอุ่นๆ~" เด็กสาวตอบเสียงเบา "..." "พี่พัดชาบอกว่าพี่คนหล่อนิสัยดี ไว้ใจได้ ใจดีกับเด็กมากๆด้วย" "พ่อแม่ไปไหนทำไมไม่กลับบ้านวะ" ต้นน้ำถามอย่างหัวเสีย เขาเริ่มหงุดหงิดกับเรื่องไร้สาระที่ลูกพี่ลูกน้องยัดเยียดให้ แต่ท่ามกลางความมืดสลัวภายในลานจอดรถแวบหนึ่งเขาเห็นแววตาของเด็กสาววูบไหว "ถ้าขายจริงฉันจะจ่ายเงินให้ น้ำแตกเมื่อไหร่ก็ไปให้พ้นๆหน้าฉัน"

"โอ๊ย!!" ร่างของเธอถูกเหวี่ยงขึ้นมาบนเตียงอีกครั้ง แต่เจ้าของการกระทำนั้นไม่ใช่คนเดิม "ต่อให้พวกแกเอาฉันจนตายก็ได้ไปแค่ร่างกายของฉันเท่านั้นแหละ!" วายุหัวเราะในลำคอเบาๆ ราวกับขบขันคำพูดของเธอนักหนา ก่อนที่เขาจะคลานเข่าขึ้นมาบนเตียง พร้อมกับชักรูดความใหญ่โตเพื่อเตรียมความพร้อม วิสกี้มองภาพตรงหน้าด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นส่ำ น้ำตาที่ไม่เคยแห้งเหือดไหลพรากออกมาอีกครั้งอย่างสุดจะกลั้นเมื่อเรียวขาสวยทั้งสองข้างถูกหัวเข่าของวายุดันออกจากกัน "ฉันบอกเหรอว่าต้องการหัวใจของเธอ?"

"แค่อ้าขาให้ฉัน แลกกับชีวิตที่สบายกว่านี้ คนฉลาดอย่างเธอน่าจะเลือกได้ไม่ยาก" "ถ้าลีเลือกนอนกับคุณลีจะไม่กลายเป็นคนโง่ที่ขายศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินเหรอคะ" "ถ้าศักดิ์ศรีมันทำให้เธอสุขสบายได้เธอคงไม่ต้องมานั่งตัวสั่นอยู่ตรงหน้าฉันหรอก...จริงไหม"

"ฉันท้อง" "โว้ย! เลิกกล่อมประสาทฉันสักทีได้ไหม!" ความอดทนสิ้นสุด คาเรนหยุดฝีเท้าแล้วหมุนตัวกลับไปตวาดเสียงใส่หญิงสาว สร้างความตกใจให้อิงดาวไม่น้อย เธอมองเขาด้วยแววตาสั่นระริก "ฉันท้อง" "เออรู้แล้ว! ก็ไปบอกพ่อของลูกเธอสิวะ!" "ฉันท้องกับนาย" "ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าลูกในท้องของเธอเป็นลูกของฉันจริงๆ" เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มหรี่ตามองหญิงสาวอย่างจับผิด ถ้าลูกในท้องของเธอคือลูกของเขาจริงๆ นี่คงเป็นความผิดพลาดที่สุดในชีวิต "นายจะไม่รับผิดชอบฉันกับลูกใช่ไหม" "ทำไมฉันต้องรับผิดชอบลูกของคนอื่นด้วยวะ" "แต่ฉันท้องกับนาย!"