Janesa Guzman was a typical 16-year-old high school student at a prestigious private school. She had everything going for her - good looks, popularity, and a loving family. However, there was one thing that was holding her back from reaching her full potential - her boyfriend and friends.Janesa was always more interested in hanging out with her friends and spending time with her boyfriend than focusing on her studies. Her grades were slipping, and her parents were starting to get worried. They knew that if Janesa didn't start taking her education seriously, she would never be able to achieve her dreams.That's when they decided to hire a tutor for her. They wanted someone who could help Janesa stay on track and reach her full potential. Little did they know that this decision would change Janesa's life in ways they never could have imagined.

Oo Pagod na Pagod na akong intindihin ka Pagod na Pagod na akong alagaan ka!" Galit at hinanakit ang nakikita ko sa kanyang mukha habang ako'y nakaupo sa gilid ng aming kama bakas sa aking sarili ang takot at kaba na heto na heto na ang aking kinakatakutan. Humugot ako ng lakas at humingi ako ng malalim. "Sumusuko kana ba?" Garalgal ang aking boses parang gustong kumawala ang aking mga luha sa aking mga mata nguni't kailangan kung pigilan at manatiling matapang. Tumingin s'ya sa aking at nakita ko sa kanyang mga mata ang paghihinakbis at pag durusa sa aking piling. Tumango sya at doon rumagasa ang kanyang mga luha na matagal ng nakaamba punong puno ng pait punong puno ng pag hinanakit "Hindi na ako masaya" umiiyak netong sabi "Brix lumpo kana hindi mo na ako mabibigyan pa ng anak, hindi mo na ako kailan man mapapaligaya" halos madurog ang puso ko ng marinig ko yun para nya akong sinaksak patalikod ng walang kalaban laban. Bakit nya to ginagawa sa akin? Hindi ko tanggap yumuko ako para itago ang sakit at galit na nararamdaman ko tinuro ko ang pinto na naka bukas "umalis kana'' mahina ngunit punong puno ng sakit. Bigla s'yang natigilan at napagtanto mali ang kanyang nabitawang salita "B-brix I-I'm sorry hindi ko sinasadya nadala lang ako sa imusyon ko." Ngunit hindi ko sya pinakinggan pinalayas ko sya sa aming bahay. At dito ako nag bago palagi akong galit palaging mainit ang ulo ko pakiramdam ko wala akong silbi sa mundo. Kaya ang mga tao sa paligid ko takot sa akin, ngunit mas isang taong kailan man hindi natatakot at hindi ako iniwan.