#2026TR/ İlle de sen❤️ " Sarrafzade'nin Masum Gelini bir berdel kitabıdır..." Gözlerini bana dikmişti, tek bir kaşı bile kıpırdamıyordu.“Berfin Hanzade.” Soğuk sesi ve bakışları içimi ürpertti. Korkuyla geriye doğru bir adım attım.Bu hâlim hoşuna gitmiş olacak ki dudakları belli belirsiz yana kıvrıldı.“Korkuyorsun,” dedi, bundan keyif alır gibi. “Sen kimsin?” dedim, sesim istemsizce kısılmıştı. “Ben Baran Sarrafzade.” dedi, sesi kaderimi mühürleyen bir yemin gibiydi. Bir sevdaya kurban edilen günahsız bir kızın hikâyesi… On sekiz yaşında, törenin ve berdelin gölgesinde kaderi mühürlenen Berfin Hanzade’nin hikâyesi.

"Ben daha 18 yaşındayım ama bu haksızlık. Bu berdel midir nedir olmazsa olmaz mı? Başka bir yolu yok mu bunun?" "YA ABİN ÖLECEK YA DA BERDEL OLACAK! Töre bunu emreder. Son karar senin Dicle." "TÖRELERİNİZDEN DE SİZDEN DE NEFRET EDİYORUM ADAR AĞA!!" Abisinin canı için kendi canından hayatından hayallerinden vazgeçen bir kız Dicle Kozcuoğlu. Kız kardeşinin en değerlisinin canını korumak için kendi canından vazgeçen ve kendini ateşlere attığını sanan bir adam Adar Aybars. İzmir hayatına alışan ve Mardin'e gelmek zorunda kalan Dicle'yi neler bekliyor? İlk görüşte Dicle'nin güzelliğinden etkilenen Adar ağayı neler bekliyor? Bu zoraki olan evlilikte Dicle ve Adar neler yaşayacak? İkisi de birbirinden nefret ettiğini sanarken bu evliliği bitirecekler mi yoksa töre adı altında bir aşkın filizlenmesine izin mi verecekler? Berdel ile gelen Aşk...

❗DİKKAT +18 ve yetişkin içerik içerir haberiniz olsun, ona göre okuyun.❗ Küçük Gelin Azra kitabındaki Kübra ve Yiğit'in kitabıdır... .......... Bazen kader, en büyük sınavını bir çift gözle verir. O gözlerde hem cehennem hem cennet gizlidir… O, karanlığın içinden çıkmış bir adamdı — sessiz, tehlikeli, ama bir o kadar büyüleyici. Ben ise sıradan bir öğrenciydim; onun dünyasında yeri olmaması gereken, ama bir şekilde oraya sürüklenen bir kız. ...... Bir öğretmen ve bir öğrenci… Bir mafya lideriyle, saf bir kalbin buluşması. Karanlıkla ışığın sınırında dans ederken, nefeslerimiz birbirine karıştı... Aşk mıydı bu, yoksa lanetli bir bağ mı? Onun ellerinde hem huzuru hem yıkımı buldum.... Her fısıltısı, kalbimde yankılanan bir emir gibiydi... “Benim olacaksın, Küçüğüm…” Ve ben oldum. Tüm korkularıma, tüm yasaklara rağmen. Çünkü bazen insan, yanacağını bile bile ateşe yürür. Ben o ateşi sevdim. O, bana tutkuyu öğretendi. O benim öğretmenimdi ve ben ona aşık olmuştum...

Bir mahalle düşünün… Kapıların kilitlenmediği, sabahları camlardan taze ekmek kokusunun sokağa yayıldığı, akşamları herkesin sandalyeleri kapının önüne attığı o eski mahallelerden biri.Bir mahalle düşünün… ........ Sadece evlerden değil, insanlardan oluşan. Çınaraltı Mahallesi işte tam da böyle bir yer. Mahallenin tam ortasında, dalları gökyüzüne uzanan asırlık bir çınar ağacı var. O çınarın gölgesinde büyümüş çocuklar, ilk aşkını orada yaşamış gençler, kavga edip yine orada barışmış dostlar… ...... ........ Herkesin bir anısı var o gölgede.Sabahları dedikodu yapan teyzelerin fısıltıları karışır kuş seslerine. Kim nişanlanmış, kimin oğlu askerden gelmiş, kimin kızı üniversiteyi kazanmış… Çınaraltı’nda hiçbir haber uzun süre saklı kalmaz. Ama kimse kimseyi yarı yolda da bırakmaz. Oğluna kısmet arayan anneler… Göz ucuyla mahalleden geçen delikanlılara bakan genç kızlar… Mahallenin ağır abileri. Biraz çapkın ama kalbi temiz gençler… Sokağın başında top oynayan çocuklar… Akşam eve dönerken elinde poşetle gelen, ailesi için çalışan babalar… ..... ....... Çınaraltı Mahallesi; gürültüsüyle, kahkahasıyla, gözyaşıyla yaşayan bir yer. Burada kavga da olur, küslük de. Ama kimse kimseye sırt çevirmez. Çünkü bu mahallede insanlar sadece komşu değil; birbirinin ailesidir. ..... ......... Ama her mahallenin görünmeyen hikâyeleri vardır… Balkonlardan sarkan çiçeklerin ardında saklanan sırlar, gece herkes uyuduğunda sessizce atılan adımlar, kalbin susturamadığı yasak aşklar… .... ......... Çınaraltı Mahallesi; Birlik olmanın, dayanışmanın ve bazen de imkânsız görünen aşkların mahallesi… Burada hayat sıradan akmaz. Burada her kalp bir hikâye taşır. Ve bazı hikâyeler, bir mahallenin kaderini değiştirir… ...... ........ Ve işte Çınaraltı Mahallesi’nde, tüm bu renkli hayatın ortasında, bir aşk filizlenir: Duru Atahan ve Yaman Karahan... Göz göze geldiklerinde dünya durur gibi olur, kalpleri aynı ritimle atmaya başlayacaktı. Birbirlerini sadece sevmekle kalmayıp, her bakışta, her dokunuşta birbirlerine güç verirler. Çınaraltı Mahallesi’nin karmaşası, kahkahası ve sırları arasında, Yaman ve Duru’nun aşkı hem sıcak hem de derin bir liman gibi görünüyor olabilir ama her kalbin içinde saklı bir yara vardır. Duru, yıllardır kalbinin bir köşesinde taşıdığı Yiğit’e duyduğu karşılıksız aşkın acısıyla hareket eder. Bir anlık gurur, bir anlık kırgınlık sonucu Duru, Yiğit’ten intikam almak isterken Yaman’ı bir oyunun içine çeker. Fakat aşk hesaplara gelmez. Yaman’ın bakışları sahte değildi çünkü. Yaman’ın dokunuşuyla Duru kapısını kilitlediği kalbinin anahtarını farkında olmadan Yaman'a verir. Duru, birini incitmeye çalışırken aslında kalbinin gerçek sahibini bulduğunu fark ettiğinde, artık geri dönüş yoktur.... Çünkü bazı aşklar beklemek zorunda ve bazı kalpler affetmeyi öğrenmeli.

Mardin’in sıcağında kader yeniden yazılır... O, suçla savaşan sert, disiplinli bir polis memuru... Mardin'in kadim sokaklarında adaletin izini süren, kimseye boyun eğmeyen güçlü bir kadın. Ve o… Bölgenin en korkulan, en saygı duyulan ismi: Mardin’in en büyük ağası. Sözünün üstüne söz söylenmeyen, kudreti dağları aşan bir adam. İkisinin yolu bir gece kesişti… Ne aşk vardı ortada, ne de bir gelecek umudu. Sadece geçmişten kaçış, anlık bir teslimiyet… Ama o geceden bir sır kaldı geriye. Masum, küçücük bir sır. Şimdi kadın, üniformasının arkasına sakladığı kalbini korumaya, adam ise soyadını taşıyan her canın hesabını sormaya kararlı. Ancak ortada öyle bir gerçek var ki ne inkâr edilebilir, ne de saklanabilir. Bu sır açığa çıktığında, yalnızca kalpler değil, tüm Mardin yanacak. "İmkansız gibi görünen bir aşk, ateşle yazılmış bir kader ve uğruna savaşılacak bir bebek…Peki, güç mü kazanacak yoksa kalpler mi?"

"Dur, iş yerinde olmaz lütfen" Ellerini saçlarım da gezdirip gülümsedi. "Ben nerde ve ne zaman istersem o zaman olur küçük sekreterim." Diyip dudaklarıma daha çok yapıştı. Burası gerçekten yeri değildi, hemde hiç. Ama ona dur desem bile elleri asla durmuyordu ........... ....... Ailesini kaybettikten sonra iş için tüm şirketlere CV'sini bırakan Ada, bir mafya adamının sekreteri olarak işe başlar. Ada, bu adamın yanında kaldığı sürece başı beladan kurtulmaz Peki ya birbirini seven iki kişi bunların üstesinden gelebilecekler mi? Bu Bora ile Ada'nın hikayesi. Bu tüm engellere rağmen birbirini hep seven kişilerin hikayesidir...

"Hepimizin bir mucizeye ihtiyacı vardı. Fakat en çok benim. Yıllardır ondan haber alamamak nefes almamı zor kılsa da hayatıma devam ediyordum. Bundan sonra geleceğini sanmıyordum. 6 yıldır gelmeyen biri bu saatten sonra zaten gelmez. İnsanlar böyledir, bı kez alıştımı gitmeye, gitse de gelmez olur. Hani bı söz vardır, yolcudur Abbas bağlasan durmaz. Demir'de öyleydi. Gelse bile hep misafir olarak kalacaktı. Çünkü o bı defa gitmişti. Ve emin olun ki bı defa giden bir insan defalarca gelse de defalarca gider. Çünkü insanlar böyle. Hep gitmeye, bırakmaya meraklı. Geri de bıraktıkları enkazları bilmeden...."

Bazen hayatımızda o kadar şeyler olur ki gözümüzün önünde olan biten şeyleri farkedemeyiz. Ve hayat insanı her zaman en zayıf yerinden vurur yaşamanın hatta nefes almanın bı önemi kalmaz oysaki sen birini canından bile çok seversin ve hayat işte sen onu seversin o ise başkasını.

Babasının şiddetlerine dayanamayan bir genç kız kaçarken mafyanın cinayetine şahit olur. Mafyanın onu öldüreceğini düşünürken aslında Mafyanın aşkı olmuştur. O sırada sonum olduğunu düşünen bı olay gerçekleşti ben odaya girer girmez silah patlama sesi geldi. Ben korkudan çığlık attım. Takım elbiseli adam sesimi duymuş olası ki bana öfkeli yüzüyle döndü, döndüğü gibi bakışları sanki biraz yumuşadı ve beni baştan aşağı süzdü ve "Selam küçük kız" dedi.